علیرغم اصلاحات وتغییرات متعدد ساختاري که در طول یک سده اخیر در بخش توزیع صنعت برق صورت گرفته است، متأسفانه نه تنها هیچ تحلیل مدونی در مورد دلایل موفقیت و یا عدم توفیق عملکردي هر یک از ساختارهاي قبلی صورت نگرفته، بلکه به نظر می رسد این تغییرات ساختاري بدون هیچ نقشه راه و یا راهبردي منطبق بر سیاستهاي کلی کشور، ادامه نیز داشته باشد. از انجا که چشم انداز 20 ساله کشور با افق سال 1404 و منویات اصل 44 قانون اساس فصل الخطاب تمام برنامه اي راهبردي در کشور است، تهیه و تدوین یک نقشه راه دقیق و واقعی می تواند پاسخگویی متناسبی براي بخش توزیع برقی باشد که علیرغم وجود ظرفیتهاي مناسب، با محدودیتهاي زیادي از قبیل افزایش توقعات اجتماعی، پراکندگی و گستردگی تأسیسات، عملکرد غیراقتصادي، عدم سرمایه گذاري متناسب با نیاز واقعی بخش فوق، تلفات انرژي غیراستاندارد و عدم رشد تکنولوژیک و فن آوري و نرم افزاري متناسب با علم نوین جهانی، رشد فزاینده مصرف انرژي الکتریکی، فرآیندهاي سیاسی مداخله کننده در تصمیم سازي هاي صنعت برق و بحث کیفیت برق در ارائه خدمات و صدها بحث دیگر، مواجه است. در این مقاله ضمن بررسی ویژگیهاي اساسی بخش توزیع و باز تعریف محدودیتها و فرصتهاي این بخش، مروري بر تاریخچه صنعت توزیع برق صورت گرفته وسپس با ترسیم چشم انداز توزیع برق در سال 1404 ، نقشه راهی براي این بخش با تحلیل مباحث اساسی بخش توزیع برق از قبیل مدیریت، مالکیت، بازر گانی برق، ساختاري و نحوه اداره ان ارایه می گردد.