تقریبا یک سوم برق تولیدي کشور در بخش صنعتی مصرف میگردد. در بسیاري از صنایع امکان تغییر در چرخه تولید یا شیفت زمانی در استفاده از برخی از تجهیزات میسر میباشد. از سوي دیگر تمامی کارخانجات و مراکز صنعتی نیاز دارند که دوره اي از سال خطوط تولید خود را به نوبت از مدار خارج نموده و به تعمیر و بازبینی دستگاه ها و تجهیزات خود بپردازند. به همین سبب بخش صنعتی پتانسیل بالایی براي اجراي برنامه هاي پاسخگویی بار دارد. در این مقاله با استفاده از مدل اقتصادي بار رفتار مشترکین صنعتی مدل شده است و با در نظر گرفتن ضریب مشارکت این بارها، در سناریوهاي مختلفی با اختصاص میزان تشویقی متفاوت تغییر در منحنی بار کشور شبیهسازي می گردد. در ادامه براي هر یک از سناریوها، ارزیابی اقتصادي صورت گرفته و در نهایت با مقایسه سود و هزینه، میزان تشویقی بهینه مشخص میشود.